toch maar wat typen?
stel alle hoop op
de reddende backspace

maar
na een laatste enter
volgt alleen schaamte

na schaamte
het schamen
over deze schaamte

nee meneer / mevrouw
geen clou hier
geen lucht in deze tekst

een festival is op een keyboard soms ineens een fetsival.
zoals in http://blogs.myspace.com/avantgardefetsival.
soit.

nooit een typo getypt, huh?
bij deze beleefd aanbevolen: onze oosterburen van de zuurkool avantgarde  usw. http://www.avantgardefestival.de

beginnen moet je
zegt-ie, die ene
die plompverloren eerste

huh?

maar waaraan dan
alles is immers af?
denkt een ander
de tweede persoon
in datzelfde hoofd

als je nou eindelijk eerst
maar eens gewoon begint
doet-ie dood
die eerste weer

weer een ander
in dat hoofd
doet nu zomaar wat
beginnen kon men
het niet noemen

eerder een herhaling
van een eerder begin
nu door zo’n nodeloze derde
die ik en jij hij noemen

wat moeten we nou met hem

voilà: niets –
helemaal,
he-le-maal
niets.

helemaal
niets,
niets.
helemaal

en na de volte
blijkt er ruimte
voor nog meer leegte.

snijd uit deze leegte
na de volte
onze ruimte.

overdag
blaas ik rook
door een spinnenweb

‘s avonds
loop ik met een gieter
in de regen

de woorden die ik schrijf
streep ik door – snel
voor jij ze kan lezen

ach nee joh
kom nou
ik ben niet gek hoor

nooit
loop ik
met gieters in de regen

wel blaas ik
‘s avonds én overdag
rook door spinnenwebben

en schrap met liefde
alle woorden die ik schrijf
voor ik ze lees